بررسی رابطه بین مهارت های هوش هیجانی معلمان و احساس امنیت هیجانی کودکان در کلاس ابتدایی

معلمانی که از هوش هیجانی بالاتری برخوردارند، توانایی بیشتری در شناخت، درک و مدیریت احساسات خود و دانش آموزان دارند. این مهارت ها به آن ها کمک می کند فضای کلاس را به گونه ای تنظیم کنند که از نظر عاطفی امن و حمایتگر باشد. چنین محیطی، جایی است که کودکان بدون ترس از قضاوت یا تمسخر، بتوانند احساسات خود را بیان کنند، در فعالیت ها مشارکت جویند و اشتباهات را به عنوان بخشی از فرآیند یادگیری بپذیرند. احساس امنیت هیجانی در کودکان به معنای تجربه ی آرامش، اعتماد و پذیرش در محیط آموزشی است. هنگامی که معلم با همدلی به نگرانی های دانش آموزان گوش می دهد، هیجانات منفی آن ها را تنظیم می کند، و ارتباطات مثبت و محترمانه ای را ترویج می دهد، کودکان احساس دیده شدن و درک شدن می کنند. این امر به طور مستقیم بر عزت نفس، انگیزه و آمادگی آن ها برای یادگیری تاثیر می گذارد. در مقابل، محیط های هیجانی ناامن که ممکن است با بی ثباتی عاطفی یا پاسخ های نامناسب معلم همراه باشد، می تواند منجر به اضطراب، کناره گیری و کاهش عملکرد تحصیلی کودکان شود. پژوهش های مختلف، همبستگی مثبت و معناداری را بین سطح هوش هیجانی معلمان و درک کودکان از امنیت هیجانی در کلاس گزارش کرده اند. به عبارت دیگر، معلمان با مهارت های هیجانی قوی تر، به عنوان الگوها و تنظیم کننده های اصلی هیجان در کلاس عمل می کنند و بستری را فراهم می آورند که رشد عاطفی و اجتماعی دانش آموزان در کنار پیشرفت تحصیلی آن ها تقویت می شود. بنابراین، سرمایه گذاری بر ارتقای هوش هیجانی معلمان از طریق برنامه های آموزش ضمن خدمت، نه تنها کیفیت تدریس، بلکه سلامت هیجانی و حس تعلق دانش آموزان به محیط مدرسه را به طور چشمگیری افزایش می دهد

Keywords:

مهارت , هوش هیجانی , معلمان , احساس امنیت , کودکان