کاربست فناوری های نوین و هوش مصنوعی در بهبود فرایند یاددهی–یادگیری دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان شهرستان بابلسر

پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربست فناوری های نوین و هوش مصنوعی در بهبود فرایند یاددهی–یادگیری دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان شهرستان بابلسر انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی با رویکرد کمی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان دوره ابتدایی شهرستان بابلسر بود که بر اساس جدول مورگان، ۱۹۸ نفر به عنوان نمونه و با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته شامل مولفه های فناوری های نوین آموزشی، کاربردهای آموزشی هوش مصنوعی و بهبود فرایند یاددهی–یادگیری بود که روایی آن به تایید خبرگان رسید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ مطلوب گزارش شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که بین کاربست فناوری های نوین و هوش مصنوعی و بهبود فرایند یاددهی–یادگیری، رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین، فناوری های نوین آموزشی نسبت به کاربردهای آموزشی هوش مصنوعی، نقش پیش بینی کننده قوی تری در بهبود فرایند یاددهی–یادگیری داشتند. یافته های پژوهش بر ضرورت برنامه ریزی هدفمند برای توسعه کاربرد فناوری های نوین و هوش مصنوعی در آموزش ابتدایی تاکید دارد.

Keywords:

فناوری های نوین آموزشی , هوش مصنوعی در آموزش , یاددهی–یادگیری , آموزش ابتدایی , معلمان