کیفیت بخشی به اجرای ارزشیابی کیفی توصیفی در مدارس ابتدایی شهرستان قائم شهر از طریق طرح پایش و سنجش مهارت های تیمی در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲

ارزشیابی کیفی توصیفی به عنوان یکی از ارکان اساسی برنامه درسی دوره ابتدایی، مستلزم درک عمیق، اجرای صحیح و پایش مستمر در سطح مدرسه و نظام آموزشی است. با این حال، شواهد میدانی نشان می دهد که در پساکرونا اجرای این رویکرد در بسیاری از مدارس با چالش هایی نظیر ناهماهنگی در قضاوت های آموزشی، کاهش کیفیت شواهد یادگیری و برداشت های متفاوت ذی نفعان همراه بوده است. پژوهش حاضر با هدف توسعه ارزشیابی کیفی توصیفی از طریق اجرای طرح پایش در مدارس ابتدایی شهرستان انجام شد. روش پژوهش از نوع اقدام پژوهی بوده و در قالب چرخه های برنامه ریزی، اقدام، مشاهده و بازاندیشی اجرا گردید. در مرحله اقدام، دو راهکار اصلی شامل اجرای پایش فردی در دو مرحله و سنجش مهارت های تیمی گروه محور طراحی و اجرا شد. طراحی ابزارهای پایش با مشارکت سرگروه های آموزشی هر پایه و نظارت کارشناسان آموزش ابتدایی انجام گرفت و داده ها از طریق مشاهده عملکرد دانش آموزان، تحلیل پاسخ ها و بازخورد معلمان گردآوری شد. یافته های پژوهش نشان داد اجرای پایش نظام مند و مشارکتی، ضمن ارتقای دقت قضاوت های آموزشی معلمان، به بهبود کیفیت شواهد ارزشیابی، افزایش مشارکت دانش آموزان و هم سویی بیشتر فرآیند ارزشیابی با اهداف یادگیری منجر شده است. نتایج این اقدام پژوهی بر ضرورت استقرار پایش های علمی و میدانی به عنوان راهبردی موثر در توسعه ارزشیابی کیفی توصیفی تاکید دارد.

Keywords:

ارزشیابی , کیفی توصیفی , سنجش مهارت های تیمی , پایش انفرادی