نقش سیستم آموزشی هوشمند و نمایش محور در رشد تعاملات اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی

این پژوهش به بررسی تاثیرات سیستم های آموزشی هوشمند و نمایش محور بر رشد تعاملات اجتماعی دانش آموزان پرداخته است. هدف اصلی این مطالعه، ارتقای مهارت های اجتماعی شامل مسئولیت پذیری، دوست یابی و حفظ دوستی در دانش آموزان پایه چهارم دبستان دخترانه شاهد قائم شهر بوده است. این پژوهش در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ و با شرکت ۳۰ نفر در کلاس انجام شده است. برای گردآوری داده ها از روش های متنوعی نظیر پرسش نامه، مشاهدات نظام مند، مصاحبه های نیمه ساختاریافته و جلسات والدین استفاده شده است. نتایج تحلیل داده ها نشان می دهد که عواملی مانند حمایت افراطی خانواده، کم توجهی به پرورش مهارت های زندگی در آموزش رسمی، استفاده مفرط از وسایل هوشمند و آموزش صرفا نظری، به عنوان عوامل کلیدی در ضعف مهارت های اجتماعی دانش آموزان شناسایی شده اند. این یافته ها بیانگر ضرورت توجه به بکارگیری بازی های آموزشی هوشمند و روش های نمایشی به عنوان ابزارهایی موثر در تقویت تعاملات اجتماعی و مهارت های زندگی در محیط های آموزشی است. در نهایت، این پژوهش به سیاست گذاران آموزشی توصیه می کند که به ادغام این روش ها در برنامه های درسی توجه ویژه ای داشته باشند.

Keywords:

سیستم آموزشی هوشمند , تعاملات اجتماعی , مسئولیت پذیری , مهارت های اجتماعی