تحلیل کیفی نقش رویکرد یادگیری مبتنی بر بازی در آموزش هنر و تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

یادگیری مبتنی بر بازی در سال های اخیر به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی مورد توجه قرار گرفته است؛ زیرا می تواند علاوه بر ارتقای یادگیری درسی، زمینه رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان را فراهم سازد. با این حال، درک عمیق چگونگی اثرگذاری این رویکرد بر مهارت های اجتماعی در بستر واقعی کلاس درس نیازمند پژوهش های کیفی است. هدف پژوهش حاضر تحلیل کیفی نقش یادگیری مبتنی بر بازی در تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از طرح پدیدارشناسی تفسیری انجام شد. جامعه آماری شامل معلمان دوره ابتدایی مدارس دولتی شهر قرچک بود که از میان آن ها ۱۵ نفر با روش نمونه گیری هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق گردآوری شد که راهنمای آن توسط پژوهشگر طراحی و روایی محتوایی آن با نظر متخصصان تایید گردید. تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی انجام شد. یافته ها نشان داد که یادگیری مبتنی بر بازی با ایجاد تعاملات اجتماعی معنادار، تجربه های جمعی و نقش آفرینی، به تقویت مهارت هایی همچون همکاری، همدلی، ارتباط موثر و حل تعارض در دانش آموزان کمک می کند. همچنین نقش معلم در طراحی هدفمند و هدایت آگاهانه بازی ها به عنوان عامل کلیدی در اثربخشی این رویکرد شناسایی شد. در نتیجه، می توان گفت یادگیری مبتنی بر بازی، در صورت اجرای هدفمند، رویکردی موثر برای پرورش مهارت های اجتماعی دانش آموزان ابتدایی محسوب می شود و می تواند در برنامه ریزی های آموزشی مورد توجه قرار گیرد.

Keywords:

یادگیری مبتنی بر بازی , مهارت های اجتماعی , آموزش ابتدایی , پژوهش کیفی