اثر تاب آوری روانشناختی بر کامیابی و عملکرد کاری کارکنان ادارات ورزش و جوانان

هدف از انجام این پژوهش مطالعه اثر تاب آوری روانشناختی بر کامیابی و عملکرد کاری کارکنان ادارات ورزش و جوانان بود. در راستای اجرای این روش تحقیق پیمایشی مورد استفاده قرار گرفت. تمامی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان گلستان به تعداد ۲۳۴ کارمند به عنوان جامعه آماری این مطالعه تعیین شدند. نمونه برآورد شده بر مبنای فرمول کوکران و تعداد جامعه آماری ۱۴۶ کارمند بود. انتخاب نمونه مشخص شده به روش تصادفی ساده انجام شد. ابزار اندازه گیری شامل پرسش نامه های تاب آوری روانشناختی (ون درمیر و همکاران، ۲۰۱۸)، کامیابی (پوراث و همکاران، ۲۰۱۲) و عملکرد کاری (پلاتانیا و همکاران، ۲۰۲۴) بود. برای تحلیل داده ها در بخش نخست ویژگی های جمعیت شناختی نمونه پاسخ دهنده و همچنین متغیرهای اصلی عنوان پژوهش به شکل توصیفی انجام شد. در بخش دوم ابتدا با استفاده از شاخص هایی همچون روایی همگرا و واگرا مدل ساختاری و کیفیت آن ارزیابی شد و فرضیه ها بر اساس مقادیر بتا و تی برآورد شده آزمون شدند. نتایج نشان داد تاب آوری روانشناختی بر کامیابی کارکنان ادارات ورزش و جوانان اثر مثبت و معنی داری دارد. بخش دیگری از نتایج مشخص نمود اثر تاب آوری روانشناختی بر عملکرد کاری کارکنان ادارات ورزش و جوانان مثبت و معنی داری است. در نهایت نتایج نشان داد تاب آوری روانشناختی بر عملکرد کاری کارکنان ادارات ورزش و جوانان با نقش میانجی کامیابی اثر مثبت و معنی داری دارد.

Keywords:

تاب آوری روانشناختی , کامیابی , عملکرد کاری , ورزش و جوانان