تاثیر استفاده از هوش مصنوعی در فرآیند تدریس و یادگیری

این پژوهش با رویکردی کاربردی و روشی مروری-تحلیلی، تاثیرات بنیادین استفاده از فناوری هوش مصنوعی (AI) بر فرآیندهای کلیدی تدریس و یادگیری در نظام های آموزشی نوین را مورد بررسی قرار داده است. داده های پژوهش از طریق جستجوی نظام مند منابع علمی معتبر داخلی و خارجی گردآوری و تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که هوش مصنوعی عامل اصلی در تحقق یادگیری شخصی سازی شده است و از طریق سیستم های آموزشی هوشمند، امکان ارائه بازخورد فوری و ارزیابی دقیق مبتنی بر داده را فراهم می آورد. این فناوری نقشی تحول آفرین در تغییر نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر و تحلیل گر داده های یادگیری دارد. همچنین، هوش مصنوعی با افزایش دسترسی به منابع آموزشی و انگیزه فراگیران، پتانسیل ارتقای عدالت آموزشی را داراست. در کنار این فرصت ها، چالش هایی نظیر ملاحظات اخلاقی، امنیت داده ها و لزوم کسب مهارت های جدید توسط کادر آموزشی شناسایی شدند. نتیجه گیری اصلی این است که هوش مصنوعی ابزاری قدرتمند برای ارتقاء کیفیت و کارآمدی آموزش است، مشروط بر آنکه سیاست گذاری ها با در نظر گرفتن توازن میان فناوری و تعامل انسانی صورت پذیرد و چارچوب های اخلاقی مستحکمی برای کاربرد مسئولانه آن تدوین گردد تا زمینه ساز تربیت نسلی توانمند برای مواجهه با آینده فناورانه باشد.

Keywords:

هوش مصنوعی , آموزش , یادگیری , تحول دیجیتال آموزش , ارزشیابی هوشمند , معلم , تدریس