طراحی و تبیین الگوی بومی «اجتماع–فرهنگ کارآفرین» در کانون های فرهنگی تربیتی؛ گذار از «تماشاگر» به «کنشگر» در فرآیند پرورش

تحولات معاصر در نظام های آموزشی، ضرورت بازنگری در شیوه های سنتی پرورش را بیش از پیش آشکار ساخته است. یکی از رویکردهای نوین در این حوزه، توجه به آموزش های مشارکتی، خلاقانه و مبتنی بر زیست بوم های فرهنگی–اجتماعی است. پژوهش حاضر با هدف طراحی و تبیین یک الگوی بومی «اجتماع–فرهنگ کارآفرین» در بستر فعالیت های تربیتی، به بررسی گذار از نقش منفعل «تماشاگر» به نقش فعال «کنشگر» در فرآیند یادگیری می پردازد. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر تحلیل تجربه میدانی کانون فرهنگی تربیتی فجر بابلسر است. داده ها از طریق مشاهده مشارکتی، مستندسازی فعالیت ها و تحلیل کیفی تجارب اجرایی گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد بهره گیری از آموزش های مبتنی بر مشارکت، تئاتر تعاملی و نظام پاداش غیرمادی، موجب افزایش مشارکت یادگیرندگان، تقویت مسئولیت پذیری اجتماعی و رشد مهارت های کارآفرینانه می شود. نتایج این پژوهش می تواند به عنوان الگویی بومی و قابل استفاده در مراکز فرهنگی–تربیتی مورد توجه قرار گیرد.

Keywords:

آموزش مشارکتی , تربیت فرهنگی , کارآفرینی اجتماعی , یادگیری تجربی , کانون فرهنگی تربیتی