اقدام پژوهی: کاهش رفتارهای پرخاشگرانه ی دانش آموزم با استفاده از روش های مشارکتی و همدلی

هدف پژوهش حاضر که با روش اقدام پژوهی انجام شده، کاهش پرخاشگری یکی از دانش آموزان کلاسم از طریق روش های مشارکتی و همدلی است. باتوجه به ویژگی های دانش آموزم امیر که در پایه ی اول است و رفتار پرخاشگرانه ای در کلاس و مدرسه دارد و این رفتارها را با استفاده از مشاهده (چک لیست)، مصاحبه و اسناد و مدارک تحصیلی تلاش کردم تا با روش های مختلف مشارکتی و همدلی، پرخاشگری در رفتار و گفتار او را کاهش دهم. در این اقدام پژوهی در گام نخست، برای درک جامع و دقیق از ماهیت و عوامل زمینه ساز رفتارهای پرخاشگرانه، مشاهده دقیق و ثبت منظم و عینی این رفتارها در موقعیت های مختلف انجام شد. علاوه بر این، با انجام مصاحبه با والدین دانش آموز و همکاران معلم که با امیر در تعامل بودند، تلاش شد تا ریشه ها و علل احتمالی این رفتارها، از جمله عوامل خانوادگی، اجتماعی و روانشناختی، شناسایی و تحلیل شوند. در مرحله بعد، بر اساس اطلاعات جمع آوری شده، برنامه ای جامع، منعطف و مبتنی بر رویکردهای مشارکتی و همدلانه تدوین گردید. این برنامه شامل آموزش مستقیم مهارت های کلیدی مانند مدیریت خشم، حل مسئله و ابراز وجود به شیوه سازنده، همچنین با استفاده از فعالیت های نقش آفرینی، موقعیت های پرخاشگرانه شبیه سازی شده و به امیر فرصت داده شد تا واکنش های جایگزین و سازنده تری را تمرین کند. تقویت همدلی در او و ایجاد فرصت هایی برای همکاری با همکلاسی ها نیز بخش مهمی از این برنامه بود تا مهارت های اجتماعی و توانایی او در درک دیگران افزایش یابد. نتایج حاصل از این اقدام پژوهی نشان داد که با به کارگیری مداوم و هدفمند رویکردهای مشارکتی و همدلانه، میزان رفتارهای پرخاشگرانه امیر به طور قابل توجهی کاهش یافت. این بهبود شامل کاهش دفعات و شدت پرخاشگری فیزیکی و کلامی، و همچنین افزایش مشارکت گروهی و تیمی و توانایی امیر در ابراز هیجانات خود به شیوه های سازنده تر بود.

Keywords:

پرخاشگری , همدلی , مشارکتی , تعامل موثر , دانش آموز پایه اول