مدیریت هیجانات دانش آموزان با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی پوشیدنی(Wearable AI)

در سال های اخیر، افزایش تنش های هیجانی در محیط های آموزشی، ضرورت توجه جدی به سلامت روان و تنظیم هیجانات دانش آموزان را دوچندان کرده است. با پیشرفت فناوری، به ویژه در حوزه هوش مصنوعی و ابزارهای پوشیدنی، فرصت هایی نوین برای شناسایی و مدیریت هیجانات در لحظه فراهم شده است. ابزارهایی مانند دستبندهای هوشمند، ساعت های زیستی و هدست های EEG، قادرند با دریافت سیگنال های فیزیولوژیکی نظیر ضربان قلب، رسانایی پوست و فعالیت مغز، وضعیت هیجانی دانش آموز را تحلیل کرده و به بازخورد آنی منجر شوند. این مقاله با رویکرد مروری نظام مند، به بررسی نقش و ظرفیت ابزارهای هوش مصنوعی پوشیدنی در پایش و مدیریت هیجانات دانش آموزان پرداخته است. مبانی نظری پژوهش بر نظریه های گراس (تنظیم هیجان)، پکرون (هیجانات پیشرفت)، بندورا (یادگیری اجتماعی) و رایانش عاطفی پیکار استوار است. یافته ها حاکی از آن است که این ابزارها می توانند با ارتقای خودآگاهی هیجانی، بهبود خودتنظیمی و ارائه بازخوردهای هدفمند، نقش مکملی در فرایند یاددهی–یادگیری ایفا کنند. با این حال، چالش هایی همچون مسائل اخلاقی، حریم خصوصی، کمبود زیرساخت ها و عدم آمادگی معلمان در پیاده سازی گسترده این فناوری ها وجود دارد. در پایان، پژوهش ضمن شناسایی فرصت ها و تهدیدهای بالقوه، پیشنهادهایی برای بومی سازی فناوری، آموزش کاربران، و توسعه ابزارهای ساده تر ارائه می دهد. یافته های مقاله می تواند بنیانی برای سیاست گذاری های آموزشی، طراحی مداخلات فناورانه، و پژوهش های میان رشته ای در حوزه تعلیم و تربیت هیجانی باشد.

Keywords:

هوش مصنوعی پوشیدنی , تنظیم هیجان , دانش آموزان , رایانش عاطفی , سلامت روان , ابزارهای زیستی , یادگیری هیجانی , آموزش مبتنی بر فناوری