آموزش مهارت های زندگی و هوش هیجانی در دوره ابتدایی با رویکرد بازی محور

در دنیای امروز، نظام های آموزشی صرفا به انتقال دانش شناختی محدود نمی شوند، بلکه پرورش مهارت های فردی، اجتماعی و هیجانی دانش آموزان به عنوان یکی از اهداف اساسی آموزش مورد توجه قرار گرفته است. دوره آموزش ابتدایی به عنوان مرحله ای بنیادین در شکل گیری شخصیت کودکان، نقش تعیین کننده ای در رشد مهارت های زندگی و هوش هیجانی آنان ایفا می کند. مهارت هایی نظیر خودآگاهی، همدلی، مدیریت هیجانات، ارتباط موثر و حل مسئله، از جمله توانمندی هایی هستند که یادگیری آن ها در سال های ابتدایی زندگی می تواند تاثیرات عمیقی بر موفقیت تحصیلی و اجتماعی افراد در آینده داشته باشد. در این میان، رویکرد بازی محور به عنوان یکی از روش های نوین آموزشی، جایگاه ویژه ای در آموزش کودکان پیدا کرده است. بازی به عنوان فعالیتی طبیعی و لذت بخش برای کودکان، بستری مناسب برای یادگیری غیرمستقیم، عمیق و پایدار فراهم می آورد. استفاده از بازی های هدفمند آموزشی می تواند به تقویت مهارت های زندگی و هوش هیجانی دانش آموزان ابتدایی کمک کند و فرآیند یادگیری را برای آنان جذاب تر و اثربخش تر سازد. هدف این مقاله بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی و هوش هیجانی در دوره ابتدایی با تاکید بر رویکرد بازی محور است. در این پژوهش، ضمن تبیین مفاهیم مهارت های زندگی، هوش هیجانی و آموزش بازی محور، به بررسی مزایا، چالش ها و پیامدهای آموزشی این رویکرد پرداخته می شود. نتایج بررسی ها نشان می دهد که استفاده از بازی های آموزشی می تواند نقش موثری در ارتقای مهارت های هیجانی–اجتماعی دانش آموزان ابتدایی ایفا کند و زمینه ساز رشد همه جانبه آنان شود.

Keywords:

مهارت های زندگی , هوش هیجانی , آموزش ابتدایی , یادگیری بازی محور , رشد اجتماعی , آموزش کودک