تحلیل مدل های رویکردهای برنامه ریزی درسی یکپارچه بر شاخص های تاب آوری اجتماعی-عاطفی: مقایسه رویکرد متمرکز بر محتوا در برابر رویکرد متمرکز بر مهارت

این پژوهش با هدف اصلی طراحی و ارائه یک مدل مفهومی جامع برای برنامه ریزی درسی یکپارچه، که بر مبنای شایستگی ها استوار باشد، انجام شده است. توسعه تاب آوری اجتماعی-عاطفی دانش آموزان در محیط های آموزشی پیچیده امروزی، چالشی کلیدی است که نیازمند بازنگری در ساختار برنامه های درسی است. با توجه به اینکه تمرکز صرفا بر طراحی چارچوب است و نه اعتبارسنجی میدانی، روش شناسی پژوهش بر پایه تحقیق توسعه ای-مفهومی استوار گردید. این فرآیند شامل یک مرور نظام مند و عمیق ادبیات برای استخراج اصول بنیادین برنامه ریزی درسی مبتنی بر شایستگی و همچنین تعیین دقیق مولفه های کلیدی تاب آوری اجتماعی-عاطفی است. سپس، با به کارگیری روش های کیفی و تحلیلی ساختاری، مولفه ها و روابط درونی آن ها در دو پیکربندی رقیب سازماندهی شدند: مدل متمرکز بر محتوا و مدل متمرکز بر مهارت. خروجی این مطالعه، ارائه دو چارچوب مدل مفهومی مجزا است که به تفصیل ساختار، اجزا، و منطق طراحی هر کدام را تبیین می کند. این مدل ها به عنوان نقشه ای راهبردی عمل کرده و راهنمای روشنی برای سیاست گذاران فراهم می آورند تا رویکرد مبتنی بر مهارت را به عنوان یک استراتژی توسعه ای موثر برای پرورش تاب آوری دانش آموزان به کار گیرند.

Keywords:

برنامه ریزی درسی , مهارت , تاب آوری اجتماعی , عاطفی