طراحی بازی و جذب کاربران(بازیکنان) کودک و نوجوان به بازی های رایانه ایی بر اساس روانشناسی

بازی های دیجیتال در دهه های اخیر به یکی از مهم ترین پدیده های فرهنگی، سرگرمی و حتی آموزشی در جوامع مختلف تبدیل شده اند. پیشرفت فناوری، گسترش اینترنت و توسعه کنسول ها و پلتفرم های موبایلی موجب شده است بازی ها نقش فراتر از سرگرمی داشته و بر ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی کاربران تاثیر بگذارند. پژوهش های پیشین نشان داده اند که عوامل متعددی از جمله چالش، رقابت، روایت داستانی، تعامل اجتماعی، اکتشاف و تجربه هیجان در ایجاد انگیزه و جذب بازیکنان نقش دارند. همچنین نظریه هایی نظیر خودتعیین گری، جریان روانی و مدل های بازی عاطفی نشان می دهند که بازی های دیجیتال می توانند نیازهای روان شناختی کاربران را برآورده کرده و بر رفاه روانی آنان اثرگذار باشند. با وجود گستردگی مطالعات، تاکنون مدلی جامع و خطی که بتواند به صورت یکپارچه عناصر روان شناختی طراحی بازی ها و ویژگی های روانی کاربران را تبیین کند، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. بنابراین پژوهش حاضر با هدف ارائه یک مدل مفهومی و خطی جهت شناسایی مولفه های روان شناختی موثر در طراحی بازی های دیجیتال و تحلیل ویژگی های روان شناختی کاربران انجام شده است. نتایج این پژوهش می تواند به طراحان بازی، پژوهشگران و متخصصان حوزه روان شناسی رسانه در جهت طراحی بازی های کارآمدتر و ارتقای سلامت روان کاربران کمک کند

Keywords:

طراحی بازی , جذب کاربران(بازیکنان) کودک , نوجوان , بازی های رایانه ایی , روانشناسی