بررسی تاثیر آموزش روانشناسی مثبت نگر بر خوش بینی تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش روانشناسی مثبت نگر بر خوش بینی تحصیلی دانش آموزان انجام گرفت. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان پایه سوم دوره ابتدایی شهر مرودشت در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ تشکیل می دادند که از میان آن ها با روش نمونهگیری در دسترس، ۳۰ دانش آموز انتخاب شده و به طور تصادفی در گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گروه کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. به شرکت کنندگان گروه آزمایش، ۱۴ جلسه برنامه روان شناسی مثبت نگر آموزش داده شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه خوش بینی تحصیلی استفاده شد. داده ها از طریق آزمون آماری کوواریانس تک متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که آموزش روانشناسی مثبت نگر در افزایش خوش بینی تحصیلی دانش آموزان اثربخش بوده است و دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به دانش آموزان گروه کنترل در پس آزمون، به طور معناداری، خوش بینی تحصیلی بیشتری داشتند. بنابراین، با توجه به این یافته می توان نتیجه گرفت که این روش می تواند قابل کاربست توسط معلمان دوره ابتدایی و مشاوران مدارس ابتدایی در رابطه با افزایش خوش بینی دانش آموزان باشد.

Keywords:

روانشناسی مثبت نگر , خوش بینی تحصیلی , دانش آموزان