تاثیر آموزش راهبردهای خودتنظیمی بر خودراهبری دانش آموزان دختر

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش راهبردهای خودتنظیمی بر خودراهبری دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی همراه با پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را همه دانش آموزان دختر پایه سوم دوره دوم متوسطه شهرکرد در نیم سال تحصیلی دوم ۱۴۰۳-۱۴۰۴ تشکیل دادند. از بین آنها، ۳۰ نفر دانش آموزان دختر پایه سوم به صورت هدفمند به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. افراد گروه آزمایش، برنامه آموزش راهبردهای خودتنظیمی را در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای در هر هفته یک جلسه به صورت گروهی دریافت کردند. به منظور جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه یادگیری خودراهبری فیشر و همکاران (۲۰۰۱)، استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته های حاصل از پژوهش نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون، بین میانگین نمرات پس آزمون افراد گروه آزمایش و کنترل در متغیر یادگیری خودراهبری، تفاوت معناداری وجود داشت. در مجموع، با توجه به نتایج این پژوهش می توان گفت که آموزش راهبردهای خودتنظیمی بر افزایش یادگیری خودراهبری دانش آموزان موثر بود.

Keywords:

راهبردهای خودتنظیمی , یادگیری خودراهبری , دانش آموزان