استفاده از مدل سازی کاربردی درآموزش هندسه؛ رویکردی نوین برای ساده سازی مفاهیم انتزاعی

آموزش هندسه در دوره متوسطه اغلب با چالش درک مفاهیم مجرد برای دانش آموزان همراه است. زیرا مفاهیم مجردی مانند تشابه، تبدیل های هندسی و خواص دایره اغلب بدون ارتباط با زندگی واقعی تدریس می شوند و منجر به کاهش انگیزه دانش آموزان می گردد. این مقاله، بر اساس اسناد بالادستی آموزش و پرورش ایران مانند سند تحول بنیادین و برنامه درسی ملی، به بررسی نقش مدل سازی ریاضی در ساده سازی این مفاهیم می پردازد. سپس با ارائه مثال های واقعی و جذاب از زندگی روزمره، ورزش و فعالیت های عملی، نشان می دهد چگونه می توان هندسه را برای نوجوانان جالب و قابل فهم کرد. این رویکرد نه تنها درک مفهومی را افزایش می دهد، بلکه با اصول علوم تربیتی مانند سازنده گرایی و یادگیری مبتنی بر مسئله هم خوانی دارد. در این مقاله با روش تحقیق توصیفی_تحلیلی و بررسی برخی مطالب هندسی کتب ریاضی دوره اول مقطع متوسطه و کتب هندسه دوره دوم مقطع متوسطه، پیشنهاد می شود که معلمان با ادغام فعالیت های عملی و تصاویر بصری، کلاس را به فضایی پویا تبدیل کنند. نتایج نشان دهنده افزایش انگیزه و عملکرد دانش آموزان در یادگیری هندسه است و پیشنهادهایی برای اجرای عملی ارائه می شود. همچنین مفاهیم قضایای کلیدی کتاب درسی همراه با مسائل کاربردی بررسی می شوند.

Keywords:

مدلسازی ریاضی , هندسه , آموزش مشارکتی , نظریه سازنده گرایی , یادگیری مبتنی بر حل مسئله