تاثیر منابع رشد اقتصادی بر تورم در کشورهای منتخب توسعه یافته و درحال توسعه

حفظ ثبات اقتصادی کشورها از معیارهای توسعه یافتگی کشورها محسوب می شود و از حیث اثر مستقیم و به سزایی که بر سطح رفاه و آرامش معیشت مردم دارد، از اهمیت بالایی برخوردار است. پژوهش حاضر تاثیر منابع رشد اقتصادی را بر تورم کشورهای منتخب توسعه یافته تولیدکننده علم و کشورهای منتخب درحال توسعه تولیدکننده علم در دنیا در بازه زمانی۲۰۲۲-۲۰۰۱ بررسی شده است. یافته های تحقیق نشان می دهند رابطه تورم با رشد بهره وری کل عوامل تولید و رشد نیروی کار در هر دو گروه توسعه یافته و در حال توسعه منفی بوده است. البته تاثیر رشد اشتغال در کشورهای درحال توسعه بی معنا است. همچنین رشد سرمایه فیزیکی در کشورهای درحال توسعه منفی و معنادار و در کشورهای توسعه یافته مثبت و معنادار بوده است. به علاوه از متغیر کنترلی به نام نقدینگی نیز در مدل استفاده شده است که نتایج حاکی از رابطه مثبت و معنادار آن با تورم در هر دو گروه کشور است. با توجه به اهمیت منابع رشد اقتصادی و نقدینگی در میزان نرخ تورم توصیه می شود کشورهای درحال توسعه سعی شان بر حفظ و تقویت منابع رشد اقتصادی بویژه رشد بهره وری کل عوامل از یک سو و رعایت تناسب رشد نقدینگی با رشد اقتصادی از سوی دیگر باشد. در خصوص کشورهای توسعه یافته نیز در کنار توجه بالا به متغیر بهره وری کل عوامل تولید، پیشنهاد ایجاد تحول فنی جدیدی در تجهیزات و انباشت سرمایه فیزیکی نیز ارائه می گردد.

Keywords:

Labor Force Growth , Liquidity , Physical Capital Growth , Total Factors Productivity Growth , رشد بهره وری کل عوامل تولید , رشد سرمایه فیزیکی , رشد نیروی کار , نقدینگی