ساخت و اعتباریابی مقیاس خودتاییدی (SAS) در دانشجویان دختر و پسر دانشگاه بوعلی سینا

مقدمه: نوجوانان و جوانان همواره به دنبال پذیرش از سوی دیگران و تایید خود هستند و در عین حال نشانه هایی از خودشیفتگی را بروز می دهند. هدف این پژوهش ساخت و اعتباریابی مقیاس خودتاییدی (SAS) و بررسی آن با خودشیفتگی در دانشجویان دختر و پسر دانشگاه بوعلی سینا بود.روش: روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش شناختی، جزء طرح های غیرتجربی و از نوع ساخت آزمون است. ۱۰۰ دانشجو به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسش نامه های خودتاییدی و شخصیت خودشیفته (آمز و همکاران، ۲۰۰۶م) را پاسخ دادند. داده ها با روش همبستگی پیرسون، تحلیل عاملی اکتشافی، و تحلیل واریانس یک راهه و به کمک نرم افزار SPSS-۲۵ تجزیه و تحلیل شد.نتایج: یافته ها نشان داد که مقیاس خودت اییدی پنج عامل جسمی، شناختی، اجتماعی، هیجانی، و اخلاقی را می سنجد. پایایی این ابزار با روش آلفای کرونباخ ۸۹/۰ به دست آمد. همبستگی بین خودتاییدی و خودشیفتگی مثبت و معنادار بود (۳۰۵/۰ = r، ۰۵/۰ > P). همچنین بین دانشجویان دختر و پسر از نظر خودتاییدی تفاوت معنادار (۰۵/۰ > P) و از نظر خودشیفتگی تفاوت غیرمعنادار (۰۵/۰ < P) شاهده شد.بحث و نتیجه گیری: با توجه به یافته های به دست آمده می توان گفت هر اندازه خودتاییدی افراد بیشتر باشد، میزان خودشیفتگی آنان نیز بیشتر خواهد بود. با توجه به شاخص های روان سنجی مقیاس خودتاییدی، می توان گفت که این مقیاس مناسب و معتبر است.

Keywords:

اعتباریابی , خودتاییدی , خودشیفتگی , روایی , پایایی