تاثیر معماری بیوفیلیک بر گروه های سنی کودکان، بزرگسالان و سالمندان

معماری بیوفیلیک به عنوان یکی از رویکردهای نوین، طراحی با الهام از ارتباط ذاتی انسان و طبیعت در پی ارتقای سلامت روانی و جسمی کاربران است. به کارگیری عناصری چون نور، طبیعی گیاهان، آب، رنگ های الهام گرفته از طبیعت و مصالح بومی علاوه بر بهبود کیفیت فضایی، می تواند به نیازهای روان شناختی افراد نیز پاسخ دهد. روش پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی بر پایه مطالعات کتابخانه ای و با تحلیل منابع علمی است و نقش معماری بیوفیلیک را در گروه های سنی مختلف بررسی می کند. نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد کودکان از محیط های تعاملی و محرک حسی برای رشد شناختی و اجتماعی بهره مند می شوند؛ بزرگسالان در چنین فضاهایی کاهش استرس و بهبود عملکرد ذهنی و سالمندان نیز به دلیل دسترسی آسان به طبیعت آرامش، حس تعلق و کیفیت زندگی بالاتری را تجربه می کنند. در مجموع معماری بیوفیلیک می تواند به عنوان ابزاری موثر در ارتقای کیفیت زندگی و رفاه روانی-اجتماعی افراد در سنین مختلف مورد توجه قرار گیرد.

Keywords:

معماری , بیوفیلیک , روانشناسی محیط , محیط انسان ساخت , گروه های سنی , معماری