تحلیل اثر سرمایه اجتماعی بر نوآوری در میان متخصصان آینده پژوهی رویکردی داده محور با تکنیک مدل سازی ساختاری

در عصر تحولات پرشتاب نوآوری به عنوان مزیت رقابتی پایدار نیازمند سازوکارهایی فراتر از منابع مالی و فناورانه است. سرمایه اجتماعی به مثابه یکی از مولفه های کلیدی توسعه سازمانی نقشی بنیادین در خلق، انتقال و تسهیم دانش نوآورانه ایفا می کند. این پژوهش با هدف سنجش اثر سرمایه اجتماعی بر نوآوری در جامعه ای از متخصصان آینده پژوهی به طراحی و آزمون یک مدل مفهومی مبتنی بر مولفه هایی چون تعامل اجتماعی، هنجارهای مشترک و اعتماد پرداخته است. روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد در یک نمونه ی آماری ۳۸۵ نفری گردآوری شده است. اعتبار ابزار تحقیق با استفاده از شاخص های آماری نظیر آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی، و میانگین واریانس استخراجی مورد تایید قرار گرفت. داده ها با بهره گیری از نرم افزارهای SPSS و LISREL تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هر سه مولفه ی سرمایه اجتماعی تاثیر معنادار و مثبتی بر تعهد به نوآوری دارند و این تعهد نیز به طور مستقیم موجب ارتقاء عملکرد نوآورانه می گردد. این یافته ها بر اهمیت پرداختن به زیرساخت های ارتباطی، اعتماد سازمانی و هنجارهای جمعی به منظور توانمندسازی نخبگان و توسعه فرهنگ نوآوری تاکید می نمایند.

Keywords:

آینده پژوهی , سرمایه اجتماعی , متخصصان آینده پژوهی , نوآوری