بررسی اثر بخشی آموزش ذهن آگاهی بر افزایش ابعاد پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع اول متوسطه شهرستان بروجرد
Publish place: 16th International Conference on New Research in Accounting, Management and Humanities in the Third Millennium
Publish Year: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 54
This Paper With 14 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MANACC16_009
تاریخ نمایه سازی: 18 مرداد 1405
Abstract:
در این مقاله به بررسی اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر افزایش ابعاد پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع اول متوسطه شهرستان بروجرد پرداخته شد. روش پژوهش این مطالعه از حیث هدف کاربردی و از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه آزمایش و گواه بود. در مرحله پیش آزمون، پرسشنامه پژوهش بین هر دو گروه توزیع شد. پس از ارائه مداخله به گروه آزمایش، مرحله پس آزمون انجام گردید و اثربخشی آموزش ارائه شده بر متغیرهای پژوهش مشخص شد. جامعه آماری این پژوهش دانش آموزان دختر مقطع اول متوسطه شهرستان بروجرد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ به تعداد ۲۰۰۰ نفر بوده است. اساس جدول تعیین حجم نمونه مورگان، حجم نمونه برای جامعه آماری با تعداد ۲۰۰۰ نفر برابر با ۳۲۲ نفر تعیین شد. روش نمونه گیری به صورت روش خوشه ای چندمرحله ای بود. در نهایت یک گروه ۳۰ نفره که نمرات کمتری از پرسشنامه های پیشرفت تحصیلی کسب کرده بودند انتخاب شدند و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گروه کنترل (گواه) (۱۵ نفر) تقسیم شدند. جهت جمع آوری داده های پژوهش از پرسشنامه های استاندارد پیشرفت تحصیلی فام و تیلور استفاده شد. جهت بررسی فرضیات پژوهش و تعیین اثربخشی مداخله آموزشی نیز از آزمون آماری تحلیل واریانس با بهره گیری از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ استفاده گردید. نتایج نشان داد آموزش ذهن آگاهی بر افزایش ابعاد پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع اول متوسطه شهرستان بروجرد تاثیر دارد و ۲۶ درصد از واریانس متغیرها توسط تفاوت روش آموزش ذهن آگاهی تبیین می شود. نتایج تحلیل واریانس یک طرفه نمرات پیشرفت تحصیلی و زیرمقیاس های آن در دو گروه آزمایش و کنترل نشان داد ذهن آگاهی بر پیشرفت تحصیلی در بعد خودکارآمدی، در بعد هیجانی، در بعد برنامه ریزی و در بعد فقدان کنترل پیامد دانش آموزان اثر مثبت و معناداری دارد اما در بعد انگیزش دانش آموزان تاثیر معنادار گزارش نشد.
Keywords:
Authors
صیاد حقی
دکتری تخصصی مشاوره، استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
زینب فریدونی
کارشناسی ارشد روان شناسی تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد