طراحی الگوی مفهومی سازمانهای چابک مبتنی بر قابلیت های هوش مصنوعی در حوزه مدیریت منابع انسانی هوشمند
Publish place: 16th International Conference on New Research in Accounting, Management and Humanities in the Third Millennium
Publish Year: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 52
This Paper With 22 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MANACC16_114
تاریخ نمایه سازی: 18 مرداد 1405
Abstract:
تحولات شتابان فناوری های دیجیتال به ویژه هوش مصنوعی، زمینه ساز دگرگونی عمیق در شیوه های مدیریت منابع انسانی و الگوهای عملکرد سازمانی شده است. در این میان سازمان های چابک برای بقا و رقابت پذیری در محیط های پیچیده و متغیر، ناگزیر از بهره گیری از قابلیت های هوش مصنوعی در راستای هوشمندسازی فرایندهای منابع انسانی هستند. هدف پژوهش حاضر، طراحی الگوی مفهومی سازمان های چابک مبتنی بر قابلیت های هوش مصنوعی در حوزه مدیریت منابع انسانی هوشمند است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از منظر ماهیت با اتکا به رویکرد توصیفی-تحلیلی و در پارادایم کیفی انجام شده است. داده های پژوهش از طریق مطالعه منابع علمی، اسناد پژوهشی و شواهد نظری مرتبط گردآوری شد و با بهره گیری از استراتژی «تحلیل مضمون» مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش منجر به شناسایی و استخراج ۷ مضمون فراگیر گردید که عبارت اند از: قابلیت های هوش مصنوعی در مدیریت منابع انسانی، شایستگی های رهبری دیجیتال، عوامل انسانی و رفتاری، زیرساخت و آمادگی سازمانی، مدیریت منابع انسانی هوشمند، چابکی سازمانی و مزیت رقابتی و عملکرد سازمانی. نتایج نشان می دهد که شکل گیری سازمان چابک در عصر هوش مصنوعی فرایندی چندبعدی و نظام مند است که در آن قابلیت های فناورانه، رهبری دیجیتال، آمادگی کارکنان و زیرساخت مناسب به صورت هم افزا عمل می کنند. در این الگو، مدیریت منابع انسانی هوشمند به عنوان پیشران اصلی تحول، نقش واسط میان فناوری و چابکی سازمانی را ایفا می کند و در نهایت به ارتقای عملکرد و ایجاد مزیت رقابتی پایدار منجر می شود. الگوی استخراج شده در این پژوهش می تواند به عنوان چارچوبی راهنما برای مدیران و سیاست گذاران سازمانی جهت حرکت به سوی سازمان های هوشمند چابک و آینده نگر مورد استفاده قرار گیرد.
Keywords:
Authors
محمد امین میرزایی جولادی
کارشناس ارشد مدیریت دولتی گرایش منابع انسانی