اولویت بندی شاخص های پایدار بافت های فرسوده شهری با استفاده از روش تحلیل (AHP) (مورد مطالعه: شهر رباط کریم)

در دهه های اخیر رشد شتابان شهرها در ایران، مشکلات زیادی را دامن زده است، یکی از این مسائل، مسئله ای به نام بافت های فرسوده شهری است. این بافت ها یا هسته های قدیمی شهرها بوده و به مرور زمان دچار فرسودگی و عدم کارایی شده اند و یا در دوران معاصر بدون رعایت ضوابط و مقررات معماری و شهرسازی شکل گرفته و از این رو اکنون با مسائل و مشکلات بسیاری روبرو بوده و این مشکلات را به کل شهر نیز تسری می دهند. بافت های فرسوده محدوده هایی از قلمرو شهری می باشند که در مواجه با برخی ویژگی های منفی، در نظام شهرها هستند. این محلات از انواع کمبودها و مشکلات از قبیل فرسودگی های ظاهری و کالبدی، ضعف زیر ساخت ها و خدمات شهری، بزهکاری های اجتماعی و مشکلات فرهنگی و انواع معضلات اقتصادی رنج می برند، این بافت ها به رغم تمامی نقاط ضعف و کمبودها، جزئی از شهرها به حساب می آیند و به نظر می رسد بافت های فرسوده با توجه به وسعت دامنه و شدت مسائل گریبان گیر آن، کارآمدترین رویکردی که بتواند برای مواجهه با کاستی ها و نارسایی ها اتخاذ نمود رویکرد مشارکتی با اهداف توسعه پایدار باشد. بین شاخص های شناسایی بافت فرسوده و توسعه پایدار شهری، روابط تنگاتنگی وجود دارد، روش تحقیق در این مقاله توصیفی-تحلیلی است که با ایجاد لایه های مختلف اطلاعاتی و با استفاده از تکنیک های تحلیل فضایی و روش تحلیل سلسله مراتبی AHP انجام می شود. روش کار به این ترتیب صورت گرفته است، ابتدا با شناسایی شاخص های بافت فرسوده، این شاخص ها با استفاده از روش AHP اولویت بندی شده است.

Keywords:

بافت های فرسوده , اولویت بندی مداخله , روش AHP