بررسی مخاطرات ایمنی بهداشتی و زیست محیطی املاک بلا استفاده و فرسوده شهری

املاک بلا استفاده و فرسوده شهری از جمله فضاهایی هستند که در صورت رهاشدگی و نبود مدیریت موثر، می توانند به کانون شکل گیری مخاطرات ایمنی بهداشتی و زیست محیطی تبدیل شوند. این املاک به ویژه در محدوده های متراکم و بافت های قدیمی شهر، علاوه بر ایجاد نازیبایی بصری ممکن است زمینه ساز ریزش بنا، آتش سوزی، تجمع پسماند، رشد جانوران موذی، آلودگی خاک و آب های سطحی، ناامنی اجتماعی و تهدید سلامت شهروندان شوند. مسئله اصلی این مقاله آن است که املاک فرسوده و بلا استفاده نباید صرفا به عنوان دارایی های ملکی یا فضاهای رها شده دیده شوند بلکه باید از منظر مدیریت خطر و ایمنی شهری نیز مورد توجه قرار گیرند. مقاله حاضر با روش مروری و رویکرد تحلیلی به بررسی مهم ترین مخاطرات ناشی از این املاک در سه حوزه ایمنی، بهداشت و محیط زیست شهری می پردازد. یافته ها نشان می دهد که نبود شناسنامه وضعیت، ضعف پایش، ابهام مالکیت، کمبود مداخله زودهنگام و نبود هماهنگی میان واحدهای شهری از عوامل تشدیدکننده خطر در این املاک است. نتیجه مقاله تاکید می کند که شهرداری ها باید با شناسایی، طبقه بندی، پایش و ساماندهی املاک بلااستفاده و فرسوده، آنها را از تهدیدی پنهان به فرصتی برای ارتقای ایمنی، سلامت و کیفیت محیط شهری تبدیل کنند.

Keywords:

املاک , فرسوده , املاک بلا استفاده , ایمنی , شهری , بهداشت محیط , مخاطرات زیست محیطی , مدیریت شهری