بررسی آگاهی زیست محیطی کارکنان شهرداری و اولویت بندی روشهای آموزشی موثر

شهرداری ها به عنوان متولیان اصلی مدیریت شهری و خدمات عمومی نقش کلیدی در اجرای سیاست های زیست محیطی ایفا می کنند. کارکنان شهرداری هم به عنوان مجریان برنامه ها و هم به عنوان الگویی برای شهروندان اهمیت ویژه ای دارند. هدف این پژوهش سنجش میزان آگاهی زیست محیطی کارکنان شهرداری و شناسایی روش های آموزشی موثر از دیدگاه آنان است. این مطالعه به روش پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته انجام شد. جامعه آماری شامل کارکنان یکی از شهرداری های بزرگ کشور بود که ۳۳۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. روایی پرسشنامه با نظر متخصصان و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ (۰٫۸۸) تایید گردید. یافته ها نشان داد که سطح آگاهی زیست محیطی ۵۳ درصد کارکنان در حد متوسط، ۳۳ درصد در حد بالا و ۱۴ درصد در حد پایین است. مهم ترین اولویت های آموزشی از نظر کارکنان شامل «استفاده از نظرات کارشناسان مجرب و بازدیدهای میدانی» بود. همچنین بین سطح تحصیلات و میزان آگاهی رابطه مستقیم معناداری وجود داشت. نتیجه اینکه شهرداری ها باید در طراحی دوره های آموزشی، روش های عملی و مشارکتی را جایگزین روش های سنتی کنند.

Keywords:

آگاهی زیست محیطی , روشهای آموزشی , کارکنان شهرداری , مدیریت پسماند , آموزش محیط زیست