تحلیل مسئولیتهای تربیتی و آموزشی والدین با رویکرد قرآنی و دلالتهایی برای نظام آموزش و پرورش

خانواده به عنوان نخستین و پایدارترین نهاد تربیتی نقشی بنیادین در شکل دهی به ابعاد علمی، اخلاقی، عاطفی و معنوی هویت انسان ایفا می کند. با توجه به چالش های جهان معاصر نظیر گسترش فضای مجازی و تحولات سبک زندگی ضرورت بازنگری در مفهوم آموزش و تربیت در خانواده دو چندان شده است؛ به ویژه آنکه در بسیاری از عرصه ها، آموزش به شکلی تقلیل گرایانه تنها در محدوده پیشرفت تحصیلی و موفقیت های آزمونی تعریف شده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین جایگاه مسئولیت ها و راهبردهای آموزشی والدین از منظر قرآن کریم و استخراج دلالت های آن برای نظام آموزش و پرورش انجام شده است. این مطالعه با روش توصیفی- تحلیلی و با استناد به آیات قرآن کریم و منابع معتبر تربیت اسلامی صورت گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که در رویکرد قرآنی، آموزش فرآیندی جامع برای رشد همزمان، عقلانی، اخلاقی، ایمانی و اجتماعی است. بر این اساس، والدین علاوه بر تامین نیازهای مادی مسئولیت هدایت، معنوی، الگو دهی، رفتاری، پرورش پرسشگری و ایجاد تعادل میان محبت و اقتدار را بر عهده دارند. نتایج حاکی از آن است که اثربخشی برنامه های نظام آموزش و پرورش مستلزم توانمندسازی والدین و بازشناسی نقش تربیتی خانواده بر اساس آموزه های وحیانی است تا پیوند میان خانه و مدرسه تقویت گردد.

Keywords:

والدین , خانواده , آموزش و پرورش , تعلیم و تربیت اسلامی , مسئولیت تربیتی