تقویت اتصالات آلومینیوم–کامپوزیت به روش آماده سازی سطح با فرآیند پلاسما

آماده سازی سطح مواد پیش از اتصال چسبی نقش مهمی در بهبود مقاومت و پایداری اتصالات دارد. در این پژوهش، اثر روش های مختلف اصلاح سطح شامل مکانیکی، الکتروشیمیایی و پلاسما بر چسبندگی اتصالات آلومینیوم ۶۰۶۱ و کامپوزیت الیاف شیشه مورد بررسی قرار گرفت. نمونه ها با استفاده از فرآیندهای استاندارد برش، لایه گذاری رزین و اعمال روش های تیمار سطحی آماده شدند و اتصالات به صورت اتصال چسبی تک لبه ای ساخته شدند. نتایج آزمون های کشش تک محوره نشان داد که اعمال فرآیند زدایش یونی _واکنشی و پلاسما موجب افزایش چشمگیر استحکام برشی و پایداری اتصال چسبی می شود. بررسی نمودارهای تنش–درصد کشیدگی تایید کرد که تعامل و پیوستگی بین چسب و فلز در نمونه های تیمار شده بهبود یافته است. این یافته ها نشان می دهند که فرآیندهای پلاسما و زدایش سطحی، روش های موثر و قابل اعتماد برای ارتقای چسبندگی اتصالات آلومینیوم_کامپوزیت در کاربردهای مهندسی هستند.

Keywords:

کامپوزیت , اتصال چسبی , پلاسما , زدایش یونی_واکنشی