تاثیر شبکه های اجتماعی بر جرائم نوظهور مطالعه تطبیقی در حقوق ایران و ایالات متحده آمریکا

امروزه شبکه های اجتماعی مانند اینستاگرام و تلگرام به یکی از ابزارهای اصلی ارتباطات عمومی تبدیل شده اند. همین نیز بستر مناسبی برای ارتکاب جرائمی فراهم کرده است که در قوانین کیفری سنتی کمتر دیده می شود؛ از جمله کلاهبرداری اینترنتی، هویت سازی جعلی، انتشار غیرمجاز داده های خصوصی و تحریک به خشونت. هدف این نوشتار، بررسی تطبیقی تاثیر این جرائم نوظهور در دو نظام حقوقی ایران با مبانی شرعی و ایالات متحده آمریکا با سنت کامن لا است. روش پژوهش به صورت توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعه قوانین، قانون جرائم رایانه ای ایران، قانون CFAA و CDA آمریکا، رویه قضایی و مقالات معتبر گردآوری شده است. دستاوردها نشان می دهد که در آمریکا قوانین منسجم فدرال و رویه قضایی غنی تری وجود دارد مانند قاعده حداقل تماس و ماده ۲۳۰ قانون CDA، در حالی که حقوق ایران با وجود پراکندگی مقررات در جرائمی مانند هتک حیثیت واکنشی سریع تر نشان می دهد. نتیجه نهایی آن است که بازنگری در قانون جرائم رایانه ای، تشکیل دادگاه های تخصصی سایبری و انعقاد معاهدات دوجانبه می تواند کارآمدی نظام حقوقی ایران را در برابر جرائم نوظهور شبکه های اجتماعی افزایش دهد.

Keywords:

شبکه های اجتماعی , جرائم نوظهور , حقوق ایران , حقوق آمریکا , مطالعه تطبیقی , کلاهبرداری سایبری , حریم خصوصی , تحریک به خشونت , ادله الکترونیک , همکاری قضایی , مسئولیت پلتفرم , هویت سازی جعلی