نقش و کارکرد حقوق بین الملل عرفی در تنظیم روابط بین دولت ها در قرن بیست و یکم

Publish Year: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 9

This Paper With 26 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

LAWHAMAYESH10_297

تاریخ نمایه سازی: 29 مرداد 1405

Abstract:

حقوق بین الملل عرفی، به عنوان یکی از بنیادی ترین منابع حقوق بین الملل، در قرن بیست و یکم با تحولات عمیق مفهومی، ساختاری و کارکردی مواجه شده است. این پژوهش با هدف تبیین جایگاه، چالش ها و آینده حقوق بین الملل عرفی در نظم معاصر، به بررسی این پرسش اصلی پرداخته است که آیا عرف بین المللی همچنان توان حفظ نقش هنجارساز و تنظیم گر خود را در برابر گسترش معاهدات، تکثر بازیگران بین المللی، توسعه حقوق نرم و تحول فناوری های نوین دارد یا خیر. روش کار در این تحقیق توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای، بررسی اسناد بین المللی، رویه قضایی، گزارش ها و جمع بندی های کمیسیون حقوق بین الملل، و تحلیل دیدگاه های دکترین حقوقی معاصر بوده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که عرف بین المللی، علی رغم انتقادهای وارد بر ابهام مفهومی، دشواری اثبات و تاثیرپذیری از ملاحظات سیاسی، همچنان منبعی زنده و انعطاف پذیر در حقوق بین الملل است و به ویژه در حوزه های نوظهور مانند فضای سایبری، هوش مصنوعی، محیط زیست، سلامت جهانی و حکمرانی دیجیتال، کارکردی تکمیلی و گاه پیش هنجارین دارد. بحث پژوهش نشان می دهد که عناصر کلاسیک عرف، یعنی رویه عمومی دولت ها و اعتقاد حقوقی، همچنان معتبرند، اما شیوه های ظهور، شناسایی و ارزیابی آنها در اثر دیجیتالی شدن روابط بین المللی، تکثر نهادها و افزایش نقش اسناد غیرالزام آور، دچار تحول شده است. همچنین روشن شد که عرف معاصر از حالت ایستا و صرفا دولت محور فاصله گرفته و به سوی الگویی پویا و تعاملی حرکت کرده است؛ الگویی که در آن، رفتار دولت ها در پیوند با اسناد نهادی، فرایندهای تدوینی، رویه های دیجیتال و تعاملات چندسطحی فهم می شود، هرچند هسته سخت منبع شناختی آن همچنان وابسته به احراز رفتار منتسب به دولت ها و پذیرش حقوقی آن است. در نتیجه، پژوهش حاضر این فرضیه را تایید می کند که آینده حقوق بین الملل عرفی نه در حذف یا حاشیه ای شدن، بلکه در بازتعریف روش شناختی و کارکردی آن نهفته است. بر این اساس، استمرار کارآمدی عرف منوط به حفظ توازن میان انعطاف هنجاری و انضباط اثباتی، میان پویایی تحولات و ثبات منبع شناختی، و میان نقش سنتی دولت ها و واقعیات جدید نظم جهانی است.

Keywords:

حقوق بین الملل عرفی , رویه دولت ها , اعتقاد حقوقی , حقوق نرم , عرف دیجیتال , منابع حقوق بین الملل , کمیسیون حقوق بین الملل , نظم بین المللی معاصر

Authors

فرامرز امجدیان

استادیار گروه حقوق عمومی و بین الملل، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

مجتبی فراستی

دانشجوی دکترای حقوق بین الملل، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، کرمانشاه، ایران