مدل سازی اثرات یادگیری فناورمحور بر خود تنظیمی دانش آموزان با میانجی گری انگیزش تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش میانجی گری انگیزش تحصیلی در ارتباط بین کلاسهای هوشمند و راهبردهای یادگیری خودتنظیمی در میان دانش آموزان دختر دوره متوسطه انجام شد. روش پژوهش توصیفی- همبستگی بود و جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر بهبهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که با نمونه گیری خوشهای چند مرحله ای ۲۸۰ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه راهبردهای یادگیری خودتنظیمی پینتریچ و دیگروت (۱۹۹۰)، پرسشنامه انگیزش تحصیلی والرند و همکاران (۱۹۹۲) و پرسشنامه محقق ساخته ارزیابی اثر بخشی کلاسهای هوشمند بود. تحلیل داده ها با ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه نشان داد که بین راهبردهای شناختی و فراشناختی با میزان استفاده از کلاسهای هوشمند رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، انگیزش تحصیلی درونی و بیرونی با بهره گیری از کلاسهای هوشمند رابطه مثبت و معناداری داشت. نتایج رگرسیون آشکار ساخت که راهبردهای یادگیری و انگیزش تحصیلی در مجموع ۳۸ درصد از واریانس استفاده موثر از کلاسهای هوشمند را تبیین می کنند. بر اساس یافته ها موفقیت در بهره برداری از ظرفیت های کلاسهای هوشمند علاوه بر دسترسی به فناوری نیازمند تقویت مهارت های یادگیری و ارتقای انگیزه تحصیلی دانش آموزان است.

Keywords:

راهبردهای یادگیری , انگیزش تحصیلی , کلاس هوشمند , دانش آموزان دختر دوره متوسطه