پژوهش تطبیقی سوژه اخلاقی معمار در کهنالگوهای فتوت نامه بنایان و رساله معماریه با نظام نامه اخلاقی معاصر

اهمیت و ضرورت پژوهش در تحول بنیادین نظام اخلاقی حرفه معماری ایران در گذار از سنت به مدرنیته و مغفول ماندن پیامدهای آن بر سوژه اخلاقی معمار نهفته است. بیان مسئله آن است که چه بر سر سوژه اخلاقی معمار در گذار از گفتمان رساله معماریه (۱۰۲۳-۱۰۲۶ قمری) و فتوت نامه بنایان سنتی به نظامنامه معاصر نظام مهندسی ساختمان (۱۳۹۵) آمده است؟ هدف پژوهش شناسایی دگرگونی های هستی شناختی در موقعیت اخلاقی معمار و مقایسه تطبیقی دو گفتمان تاریخی و معاصر می باشد. روش تحقیق تحلیل محتوای تطبیقی تحلیلی با رویکرد کیفی است که طی آن مولفه های اخلاقی هر دو گفتمان استخراج و دسته بندی شده اند. اهم نتایج حاکی از آن است که نظامنامه مدرن اخلاق حرفه ای را به قواعد ناظر محور و قرارداد فروکاسته؛ در حالی که گفتمان رساله و فتوت نامه اخلاق را به مثابه سلوکی وجودی، معنوی و حقیقت بنیاد ترسیم می کرده است. بازخوانی این میراث نظری برای بازاندیشی ریشه ای نظام اخلاقی حرفه معماری امروز ضروری است.

Keywords:

پژوهش تطبیقی , سوژه اخلاقی , معمار , فتوت نامه بنایان , نظام نامه معاصر