رهبری دیجیتال در عصر هوش مصنوعی رویکردی برای مقابله با زوال عاملیت و الگوریتم گریزی

این پژوهش با هدف واکاوی مفهوم رهبری دیجیتال و شناسایی شایستگی های کلیدی رهبران در عصر هوش مصنوعی انجام شده است. مسئله بنیادین تحقیق چالش تاخر رهبری و شکاف میان پیشرفت شتابان فناوری با استراتژی های سازمانی است که منجر به معضلاتی نظیر زوال عاملیت کارکنان و الگوریتم گریزی در محیط های کاری می شود. روش شناسی این مطالعه مبتنی بر مرور دامنه ای بوده که طی آن ۵۳ سند علمی معتبر استخراج شده از پایگاه Web of Science تا پایان سال ۲۰۲۵ مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که رهبری دیجیتال از یک مدیریت فنی صرف به یک قابلیت مدیریتی پویا ارتقا یافته است که با تکیه بر مکانیسم های حسگری، به چنگ آوردن فرصت ها و پیکربندی مجدد منابع، تعادل میان نوآوری فناورانه و پایداری انسانی را برقرار می کند. نتایج حاکی از آن است که موفقیت در مدیریت همکاری انسان و هوش مصنوعی مستلزم چهار دسته شایستگی محوری شامل شایستگی های استراتژیک، فنی، انسانی و انطباقی است. این مطالعه با تبیین نقش رهبران در کاهش اضطراب فناورانه و تبدیل تهدیدهایی مانند سایبرلوفینگ به فرصت هایی برای بازیابی انرژی و نوآوری، چارچوبی منسجم برای گذار از ساختارهای سنتی به مدل های رهبری توزیع شده و انسان محور ارائه می دهد.

Keywords:

رهبری دیجیتال , هوش مصنوعی , زوال عاملیت , الگوریتم گریزی