با توجه به آیات قرآن کریم،در
اسلام زمان که بحث ازماهیت انسان می شود دیگر
جنسیت مطرح نمی گردد. در واقع مسئله
جنسیت در
اسلام بک امر عرضی است که عارض بر ذات می شود،نه یک امر ذاتی تا تفاوت جوهری را ایجاد نماید.با وجود اشتراک بین
زن و مرد،تفاوت هایی هم بین آن دو مطرح می شود.محورهای تمایز
زن و
مرد را می توان در دو نظام تکوین و تشریع دانست. با این وجود لازم است احکام و نظریات در رابطه با
عدالت جنسیتی در
اسلام باید کلی و با در نظر گرفتن همه جوانب باشد چرا که نگاه جزئی و موردی ممکن است ایجاد شبهه درباره
عدالت در احکام گردد. همچنین تفاوت های موجود در قانونگذاری در تفاوت های تکوینی می باشد و این تفاوت ها خود لازمه اجرای
عدالت هستند و در واقع این تفاوتها نه تنها یک نقص نیست بلکه لازمه زندگی مشترک و سعادت بشری است.دین مبین
اسلام در مقایسه با سایر ادیان و مکاتب بشری،عدلت جنسیتی را به بهترین شکل ممکن مطرح نموده است.