زبن زیباترین واژه افرینش است و موثرترین عامل تربیت و نگهبان سلامت روحی، روانی و جسمانی فرزند و جامعه است. از مباحث مهم و مطرح در جووامع اسلامی آن است که آیا زنان مسلمان می توانند در جامعه حضور یفاته و ایفای نقش اجتماعی 0ود بپردازند؟ در این صورت با توجه به این که مشارکت اجتماعی بانوان مستلزم ارتباط و معاشرت با مردان نیز هست آیا فقه اسلامی که برگرفته از قرآن کریم و روایات وارد هاز اهل بیت است فعالیت های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی زنان را تایید می کند؟ آیا از نظر اسلام حضور اجتماعی زنان آداب ویژه ای دارد؟ آیا حضور زنان در فعالیت هایا جتماعی، آسیب ها و خطراتی را برای زنان و جامعه در پی دارد؟ این پژوهش ضمن پاسخ گویی هب پرسش ها درصدد اثبات این مسئله می باشد که شریعت اسلامی حضور اجتماعی زنان را با رعایت ضوابط و آداب تعیین کرده پذیرفته است آدابیک ه برخی از آن مشترک میان مردان و زنان است و برخی دیگر ویژه زنان می باشد حاصل سخن آن که ارتباط زن و مرد و یا به بیان دیگر مشارکت اجتماعی زنان در صورتی که برای انجام وظایف محوله و بر اساس موازین تعیین شده از سوی شارع باشد نه تنها اشکالی ندارد بلکه چه بسا ضرورت هم خواهد داشت در پژوهشح اضر که از نوع مطالعات کیفی است مطالب از کتاب ها، قرآن و روایات گردآوری شده است.