بررسی تنوع ژنتیکی قارچ عامل پژمردگی آوندی هندوانه با نشانگرISSR در استان خراسان رضوی
Publish place: 12th Congress of Iranian Genetics Society
Publish Year: 1393
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 718
متن کامل این Paper منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل Paper (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CIGS13_0949
تاریخ نمایه سازی: 7 بهمن 1393
Abstract:
استان خراسانرضوی از مهمترین مناطق هندوانهکاری ایران است. بیماری پژمردگی آوندی ناشی از قارچFusarium oxysporum f.sp. niveum (Fon)یکی از بیماریهای مخرب هندوانه است که هر ساله خسارتهای زیادی به این محصول وارد میکند. در این بررسی تنوع ژنتیکی 20 جدایه جمعآوری شده از مزارع هندوانه خراسان رضوی و 2 جدایه خارج از استان با استفاده از نشانگر ISSRمورد بررسی قرار گرفت. از مجموع 10 آغازگر بکار رفته 183 نوارDNAتکثیر شد که 164 نوار %89 )، چند شکل بودند. آغازگرهایISSR1 ،UBC 808 ،UBC812 بیشترین چندشکلی وISSR3 کمترین چندشکلیDNAرابین جدایههای این قارچ نشان دادند. ماتریس تشابه بر مبنای ضریب تشابه جاکارد محاسبه و تجزیه خوشهای به روشUPGMAبااستفاده از نرم افزار NTSYS انجام شد. نتایج آزمونISSR-PCRموید تنوع ژنتیکی قابل توجهی بین جدایههای قارچی مورد بررسی بود. در سطح تشابه 65 % جدایهها به شش گروه ژنتیکی اصلی تقسیم شدند. فاصله ژنتیکی بین جفت جدایهها از0/32تا0/86متغیر بود جدایه های FW33فریمان وFW36نیشابورنزدیکترین وFW11فریمان وFW60خارج از استان) دورترین جدایهها از نظر ژنتیکی بودند. تجزیه خوشهای، جدایههای داخل استان را بدون توجه به منشا جغرافیایی در گروههای ژنوتیپی مختلفی قرار داد، اما جدایههای خارج از استان را در یک گروه مجزا قرار داد.
Keywords:
Authors
زینب حاجی ولی زاده
گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
مجتبی مرادزاده اسکندری
بخش تحقیقات گیاه پزشکی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی.
حمید روحانی
گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
ماهرخ فلاحتی رستگار
گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد