مدل های عامل محور، روشی نوین برای اولویت دهی کاربری ها و سناریو سازی در آمایش سرزمین

در بررسی توان اکولوژیک مناطق مورد آمایش سرزمین اغلب ممکن است برای یک منطقه چندین کاربری مناسب به دست بیاید در حالی که نمی توان در یک تکه از سرزمین به اجرای بیش از یک کاربری پرداخت.بنابراین شایسهاست بین گزینه های موجود،بهترین گزینه را به عنوان کاربری مورد انتظار برای آن تکه از سرزمین انتخاب کرد.چنین فرایندی را تعیین اولویت بین کاربریها می نامند،یکی از راهکارها برای رسیدن به بهترین کاربری برایمنطقه مورد مطالعه استفاده ایجاد سناریوهای مختلف با توجه به نیازهای ملی و منطقه ای است.اما انتخاب بهترین کاربری با توجه به سناریوهای مختلف و پیچیدگی نیازهای منطقه ای و ملی و تغییرات اجتماعی و اقتصادی درطول زمان کاری دشوار است.یکی از رهیافت های نوین که با پیشرفت فن آوری در دهه های اخیر ایجاد شدهاست استفاده از مدل های عامل محور است، این رهیافت در حال حاضر در عرصه های مختلف علوم از پزشکی واقتصاد تا تغییرات اقلیم کاربرد دارد و البته یکی از مهم ترین روشها برای بررسی تغییرات سیستم ها برای برنامه ریزی و اولویت دهی به مسائل پیش روی مطالعات آمایشی است

Keywords:

آمایش سرزمین , مدل سازی عامل محور , تعیین اولویت کاربری , سناریو سازی , سیستم های پیچیده