جایگاه معماری بومی ایران در جهان کجاست ؟ وچرایی گرایش جهان به معماری بومی ؟ abstract
این روزها بساز و بفروش ها از خوشحالی در پوست خود نمی گنجند آپارتمانهای مدل جدید هر لحظه سر به فلک می کشند
معماری بومی ایران کم کم در مهین و زادگاه خود کمرنگ و بی فروغ می شود خیلی از مردم می اندیشند که دانش هندسه و معماری ویژه غربیان است و احیانا
معماری بومی یک چیز قدیمی و کم اهمیت و دور انداختنی است . با این حال همین مردم محسور جلوه های زیبای این معماری در تخت جمشید –عالی قاپو –سی وسه پل و بعضی ساختمانهای تاریخی مثل مسجد امام اصفهان و مسجد شیخ لطف الله می گردند ، که گاهی با خواندن کتاب هایی مثل معماری ایران آرتورپوپ ازخواب خرگوشی می پرند ، با همه این ازخواب پریدن ها و بخود آمدن ها و گاهی شعاردادن ، هنوز
معماری بومی ایران به جایگاه دیرین نرسیده و مردم هم به اهمیت اساسی آن آگاه نشده اند ، سهل است این بی اطلاعی آاار نامطلوبی برفرهنگ اجتما ما نهاده است . در این مقاله نگرشی به اهمیت و وظیفه تاریخی و اجتماعی
معماری بومی به ما می آموزد نه فقط معماری ما یکی از معماریهای پایه و بنیادی جهان بوده ، بلکه تداوم و تعمیق و بالا بردن سطح آن وظیفه هر ایرانی آشنا به علوم مهندسی و معماری و اصولا همه ملت ایران است . این معماری باید حق و جایگاه راستین خود را نه فقط در معماری ایرانی ، بلکه در جهان بیابد ، زیرا نه فقط شکوفایی در پهنه ایران و پیرامون آن حق اوست ، بلکه معماری بسیاری کشورها وامدار این معماری است و می تواند با اتکا ء به آن تابناک تر شود . قرائنی در دست است که
معماری بومی ایران پایه معماری و شهرسازی جهان بوده است . این قرائن بر مبنای مطالعه تاریخ تمدن _ باستانشناسی و واژه شناسی قرار دارند