بررسی حروف اضافه حجمی در داستان های کوتاه کودکانه در زبان فارسی
Publish Year: 1393
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 1,145
متن کامل این Paper منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل Paper (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ELSCONF02_209
تاریخ نمایه سازی: 25 بهمن 1394
Abstract:
در معنا شناسی شناختی باور این است که دانش زبانی(به طور عام) زیر مجموعه ای از شناخت در مفهوم کلی آن است. مطالعه شناخت حجمی و زبان حجمی بر بازنمایی و مراحل رمز گذاری، ذخیره، دسترسی و ارجاع به دانش حجمی متمرکز می شود. این فرایند ذهن را قادر به یادآوری اطلاعات حجمی، هدایت آن ها در فضای سه بعدی، تصمیم گیری های فضایی و برای ایجاد توصیفات حجمی یا فضایی می کند. شناخت حجمی در ابعاد مختلف مانند اعمال حجمی، طرحواره حرکتی، شیوه حرکت و حروف اضافه حجمی قابل بررسی است. رویکرد معناشناختی تایلر و ایوانز (2003) بر این اساس بنا نهاده شده است که مفاهیم رمزگذاری شده در طبیعت بوسیله حروف اضافه، به شکل طرحواره های تصوری هستند؛ یعنی، ماهیت تصوری دارند. هر حرف اضافه در یک شبکه روابط فضایی همواره یک کمال مطلوب ذهنی انتزاعی را برمی انگیزد و به طور قاعده مند از حوزه فضایی و فیزیکی به حوزه های انتزاعی گسترش می یابد. بر این اساس، بدن انسان نقاط ارجاع فراوانی برای درک مفاهیم کمتر عینی یا ذهنی فراهم می کند، یعنی بدن انسان در حالت ایستاده به شکل ظرفی فرض می شود که با توجه به جایگاه نسبی اندام ها در فضا می توان به مفاهیمی برای به مکان دست یافت. پیامد زبانی این کار در نهایت منجر به تبدیل مقوله اسم قید یا حروف اضافه می شود، که روش جالبی برای بررسی چگونگی پیدایش حروف اضافه به نظر می رسد. به لحاظ معناشناختی، هر حرف اضافه رابط بین دو واژه الف و ب است. به این ترتیب می توان گفت حروف اضافه حجمی روابط مکانی بین دو عنصر الف و ب را نشان می دهد، یعنی چطور الف و ب به لحاظ فضایی بر هم منطبق می شوند. یعنی موقعیت شیء الف را با توجه به شیء ب بیان می کنند.(گلفام،2010)
Keywords:
Authors
محمود نقی زاده
استادیار دانشگاه پیام نور ایران، گروه زبان شناسی
آرزو مولوی وردنجانی
دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی-واحد علوم و تحقیقات اهواز،ایران،اهواز