طنز پردازی درمقالات «تنکیت و تبکیت» عبدالله ندیم و «چرند پرند» دهخدا
Publish place: Language Related Resaerch، Vol: 1، Issue: 3
Publish Year: 1389
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 497
This Paper With 24 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_LRR-1-3_006
تاریخ نمایه سازی: 16 شهریور 1395
Abstract:
طنز یکی از انواع ادبی است که در آن طنز پرداز، به قصد اصلاح، با سلاح قلم و چاشنی خنده، زبان به انتقاد از معایب و مفاسد موجود در جامعه باز می کند. عبدالله ندیم و دهخدا هر دو از طنز پردازان زبان فارسی و عربی و زبانزد عالمان اهل قلم هستند. هردو با قلم خود به شیوه ای که خواننده را به تفکرو ادارد، از معایب جامعه زمان خود انتقاد کرده و آن را مورد تمسخر قرار دادند؛ یکی از آن ها در انقلاب عرابی پاشا شرکت کرده و دیگری در نهضت مشروطه نقش بارزی داشت.در مقالات آن ها ویژگی های مشترک فراوانی، باوجود اختلاف های اندکی که از نظر محتوایی وساختارهای زبانی با هم دارند، وجود دارد و درواقع می توان گفت مقالات این دو، زبان حال مردمان آن روزگاران و استعمار ستیزی آن ها است. هر دو از دخالت بیگانگان در امور داخلی کشورشان شکوه وشکایت کرده اند و این مفاهیم را در قالب های مختص خو، بیان می کنند. محدود بودن دوره انتشار این مقالات، خود مؤید جو خفقان و اختناق آور آن دوره است. از دیگر ویژگی های مشترک آن ها متأثر بودآن ها به صورت مستقیم و غیر مستقیم از آموزه های سید جمال الدین اسدآبادی است که اعتقاد داشتنشریه باید میدانی برای افکار متعالی و دفاع از وطن باشد. هدف از این پژوهش بررسی بیان طنزهای ندیم و دهخدا در زمینه استبداد ستیزی و تأثیر آموزه های سید جمال الدین اسد آبادی بر این دو ادیب، باوجود اختلاف محیطی است.
Keywords:
Authors
صلاح الدین عبدی
استادیار زبان و ادبیات عربی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
شهلا زمانی
دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عربی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران