مروری بر داربستهای طبیعی و سنتزی مورد استفاده در مهندسی بافت

مهندسی بافت با بکارگیری اصول و روشهای مهندسی و علوم زیستی در صدد توسعه جایگزین های بیولوژیک مناسب جهت ترمیم، بقایا بهبود عملکرد بافت است. دار بلست ها بعنوان یکی از فاکتورهای کلیدی در زمینه ی مهندسی بافت، سبلب مهیا نمودن بلستر مناسب با ترکیبلب و مشخصات بیومکانیکی ماتریکلس خارج سلولی ( ECM) می شوند. دارابلست های سه بعدی رشد و تمایز سلولهای بنیادی را تحت تاثیر قرار می دهند و از لحاظ منشا به دو دسته طبیعکی وسنتزی تقسیم می گردند. براساس تحقیقات انجام شده، اگرچه ویژگی های ساختمانی پلیمرهای سنتزی مورد استفاده در داربلست ها قابل کنترل است اما قدرت زیلسات تخریب پذیری کم، تولید مواد شیمیایی سمی، چسبندگی و تکثیر سلولی نامناسب استفاده از آنها را محدود می سازد. داربست های طبیعی برخلاف داربست های سنتزی با ویژگیهای مکانیکی محدود و تهیه دشوار آن ها توسط روش های مرسوم، دارای قدرت زیست تخریب پذیری بالا و القای مهاجرت، تکثیر و چسبندگی سلولی می باشند. اخیرا ترکیب پلی مرهای طبیعی با سنتزی به عنوان یک سیستم داربستی ایده آل مورد توجه قرار گرفته اند. از آنجاییکه ترکیب اجزای تشکیل دهنده داربست نقش اساسی را در رفتار سلول های بنیادی مزانشیمی بازی می کنند، باید آگاهی پیرامون داربست های زیستی جهت کنترل ویزگیهای برهمکنشی بین سلول ها و ماتریکس افزایشں یابد.

Keywords:

مهندسی بافت , داربست های طبیعی , داربست های سنتزی