بررسی اثربخشی نشانگر مولکولی SCoT در بررسی تنوع ژنتیکی نمونه های جمعیتی خار مریم
Publish Year: 1395
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 971
This Paper With 8 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NACONF06_236
تاریخ نمایه سازی: 6 اردیبهشت 1396
Abstract:
خار مریم یا ماریتیغال با نام علمی Silybum marianum. L گیاهی دولپه، پیوسته گلبرگ، علفی، یک یا دوساله و از خانواده کاسنی است. خار مریم از جمله گیاهان دارویی با ارزش در درمان بسیاری از بیماری هاست که این امر به دلیل دارا بودن متابولیت های ثانویه ی مهم ازجمله فلاونوییدهایی مانند سیلی مارین، شامل سیلی بین، سیلی دیانین، سیلی کریستین است که دارای خواص درمانی است. خار مریم دارای آنتی اکسیدانی است که علاوه بر محافظت از کبد، باعث ترمیم ضایعات سلول های کبد و افزایش پروتیین خون میشود و چربی خون را کاهش میدهد. با توجه به اثرات شگرف گیاه دارویی خار مریم و لزوم کشت آن در ایران، شناخت تنوع ژنتیکی این گیاه مقدمه ی انجام برنامه های اصلاحی در این گیاه است تا بتوان نمونه هایی با درصد متابولیت بالاتر و ارزشمندتر تولید نمود. در این مطالعه، قرابت ژنتیکی 8 نمونه جمعیتی خار مریم با استفاده از نشانگر SCoT که نشانگری نوین و تکرارپذیر بر پایه واکنش زنجیرهای پلیمراز ( PCR) است، مورد بررسی قرار گرفت. پس از استخراج و بررسی کمی و کیفی DNAژنومی از برگها و انجام واکنش PCR بر روی آنها، از تعداد 11 آغازگر انتخابی SCoT، در مجموع 93 باند قابل تشخیص به دست آمد که 86 باند چندشکل (%92/47) و 7 باند آن (%7/52) تک شکل بودند. نوارها با اعداد یک برای وجود و صفر عدم وجود نوار امتیازدهی شدند. میزان تشابه ژنتیکی بر اساس ضریب تشابه (SM)، 0/80642 محاسبه شد. تعیین فواصل ژنتیکی ژنوتیپ ها با استفاده از نرم افزار NTSYS انجام شد و دندروگرام بر اساس ضریب تشابه SM و الگوریتم UPGMA ترسیم گردید. نتایج حاصل از تجزیه خوشه ای، توانست ژنوتیپ های خار مریم را به 2 گروه تقسیم کند. جمعیت های مجارستان(M )و اردستان(A )بیشترین تشابه و جمعیتهای مجارستان(M )و سفید اصفهان(E )کمترین شباهت را داشتند. نتایج حاصل از این تحقیق نشان دهنده کارایی مناسب نشانگرهای SCoT در بررسی تنوع ژنتیکی خار مریم بود.
Keywords:
Authors
اعظم رفیع زاده
دانشجوی کارشناسی ارشد ، گروه علوم کشاورزی، دانشگاه پیام نور
مهرآنا کوهی دهکردی
استادیار، گروه علوم کشاورزی، دانشگاه پیام نور
کریم سرخه
عضو هیات علمی گروه اصلاح نباتات دانشگاه شهید چمران اهواز
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :