بررسی سیستم مدیریت و بازیافت مواد زاید جامد شهری در جهان
Publish place: Fifth National Conference on Sustainable Development in Science, Geography and Planning, Architecture and Urban Planning
Publish Year: 1395
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 586
This Paper With 6 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
این Paper در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
GPACONF05_083
تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1396
Abstract:
با گذشت زمان جمعیت شهرها رو به فزونی گذاشت شهرها توسعه وگسترش پیدا کردند ؛صنعت ومصنوعات آن وارد زندگی شهرنشینی شد کیفیت مواد زاید جامد تغییر یافت حجم مواد زاید غیر قابل تجزیه بیولوژیکی در زبالههای شهری افزایش پیدا کرد.ودر عوض سهم مواد فساد پذیر درکل زباله کمتر شد،مشکلات زیست محیطی دراطراف محل های دفن زباله مشاهده شدند. دربسیاری از محل های دفن زباله ، آبهای زیر زمینی آلوده شدند ویا درمعرض آلودگی قرار گرفتند اعتراضات مردمی به مکانهای دفن شکل گرفت وبه مرور افزایش پیدا کرد ،درنتیجه ادامه روند موجود سیستم مدیریت مواد زاید جامد ش هری به شدت مورد سوال واعتراض قرار گرفتند. دراین دوره ، موضوع اصلی دفع مواد زاید جامد شهری ،پیدا کردن زمینی برای دفن بود. به چگونگی دفن ،کمتر اندیشه می شد وصرف دفن زباله در ها زمین وپوشش آن با خاک مسیولان را راضی می کرد. از دهه 1970به بعد روشهای جایگزین دفن در زمین برای مواد زاید شهری مطرح شد واصلاح زمین های دفع گذشته ونیز مراقبت های بعد از دفع هم مورد توجه قرار گرفت. دردهه گذشته کاهش در مبداء وجلوگیری ازتولید زایدات نیز به صورت ج دی در سطح کشورهای صنعتی مطرح شده است.این مسیله منجر به پیدایش نسل جدیدی ازفن اوری درجهان به نام فناوری های پاک شده است. بنابراین عناصر موظف در سیستم های مدیریت مواد زاید جامد شهری از سه عنصر موظف( تولید،جمع آوری ودفن) در دهه 1940به شش عنصر موظف تولید، ذخیره وپردازش و اداره در محل،جمع آوری ،حمل ونقل ،پردازش وبازیافت ودفع) در دهه1970 و به هشت عنصرموظف (کاهش در مبدا،تولید ،ذخیره و پردازش و اداره در محل ،جمع آوری ،حمل ونقل ،پردازش وبازیافت،دفع و مراقبت های بعد از دفع) از دهه 1990به بعد تبدیل شده است . کلمات کلیدی :استفاده مجدد، بازیافت ، جهان، کاهش مدیریت مواد زاید .
Authors
مجید گرجی پور
گروه عمران، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی یاسوج ایران
سعید حسینی
گروه عمران، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی یاسوج ایران