راهکارهای بهینه‌سازی مصرف آب در کشاورزی (با تاکید بر برخی فن‌آوری‌های بومی در ایران و سایر کشورها)

بحران آبی که در ایران پیش آمده، عمدتاً از پیامدهای مدرنیزاسیون دهه 1950 و انتقال فن آوری های نامناسب غرب در خصوص روشهای استحصال آب می باشد. به طور مثال استفاده از چاه موتورها به جای قنات که منجر به کاهش منابع آب زیرزمینی و سایر مشکلات زیست-محیطی و اقتصادی و اجتماعی گردیده است و باعث شده از نیم قرن پیش به این طرف هر چه جلوتر می آییم از سهم قنات در تامین آب کشور کاسته شود، این سهم از 70% پیش از سال 1950به 50% در حوالی سال 1950 و به 10% در سال 2000 رسیده است. این پژوهش به روش کتابخانه ای انجام گرفته و هدف از آن ارائه برخی فن آوری های بومی استحصال ، ذخیره و انتقال آب های سطحی و زیرزمینی در مناطق خشک و نیمه خشک ایران و جهان است، تا به عنوان یک الگوی عملی جهت مدیریت آب و خاک مد نظر قرار گیرد و در صورتی که امکان عملی کردن روشهای بومی وجود داشته باشد، با اصلاح شیوه های گذشتگان و تلفیق علمی روشها و ابزارهای سنتی، راه را برای بهره برداری پایدار از منابع طبیعی آب و خاک و مدیریت منابع به دست خود روستاییان، هموارتر سازند.