جذب سرب از محلول آبی توسط قارچ آسپرژیلوس نایجر
Publish place: 06th National Congress On Environmental Health
Publish Year: 1382
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 1,940
This Paper With 6 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCEH06_107
تاریخ نمایه سازی: 23 مرداد 1388
Abstract:
جذب زیستی فرایندی است که طی آن از بیوماس ارزان قیمت جهت جداسازی فلزات سنگین سمی استفاده شده و بویژه برای حذف زباله های صنعتی مفید می باشد. در مقایسه با روشها ی تجاری حذف فلزات سمی از زباله های صنعتی، مانند استفاده از چسب، روشهای تبادل یونی و بیوسولفید (سولفید هیدروژن تولید شده توسط باکتری های احیاء کننده سولفات) فرایند جذب دارای مزایای بسیاری است. اولا این فرایند ارزان می باشد، دیگر اینکه حجم مواد شیمیایی و یا زیستی پسابها با این روش کاهش می یابد و در خنثی سازی سموم زباله ها بسیار موثر می باشد و بالا خره اینکه برای انجام این کارها نیاز به مواد غذایی نمی باشد البته باید توجه داشت که این کار در ایران در سطح گسترده ای انجام نشده است. آسپرژیلوس نایجر در آزمایشگاه جداسازی گردید. این قارچ در محیط مورب مالت اکسترکت کشت و در دمای 4درجه سانتیگراد نگهداری شده و هرماه تجدید کشت می گردید. مطالعات تجربی برروی فرایند جذب، در شیکر با سرعت 150rpm و در دمای 25 درجه سانتیگراد با استفاده از ظروف 250 میلی لیتری که حاوی 50 میلی لیتر محلول حاوی pb2+ با غلظت 10 میلی گرم بر لیتر بودند انجام گرفت. بیوماس قارچی (1/0گرم) به کلیه ظروف اضافه شد. بعد از تکان دادن ظروف به مدت 6 ساعت مخلوط واکنشی بدست آمده با کاغذ صافی، صاف شد و مواد بدست آمده از عمل فیلتراسیون برای تعیین غلظت pb2+ از اسپکتروفتومتر استفاده گردید. استفاده از بیوماس قارچی به عنوان جاذب قوی، نه تنها به ظرفیت جذب آن، که به نحوه بازسازی و بازیافت بیوماس نیز بستگی دارد با توجه به نتایج مطالعه حاضر، می توان از بیوماس اضافی قارچی که از صنعت تخمیر اسید سیتریک منشا میگیرد برای حذف یون سرب از محلول آبی استفاده نمود. در پایان چنین استنباط می شود که بیوماس قارچی ابزار اقتصادی و مناسبی برای حذف و جداسازی یونهای فلزی از محلول آبی می باشد.
Authors
پیام بهزادی
بخش میکروبشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهریار شهر قدس
الهام بهزادی
بخش میکروبشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
ساسان رضایی
بخش انگل شناسی و قارچ شناسی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران
محمدرضا خرمی زاده
بخش پاتوبیولوژی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :