پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش نظام
آموزش و پرورش و
معلمان در آموزش شهروندی، انجام شده است. آموزش مهم ترین رکن برنامه ریزی جامعه و شهروندان آن کلیدی ترین عنصر در توسعه آن جامعه هستند که باید از فرهنگ، آگاهی و مهارت های گوناگون برخوردار باشند. آموزش رفتارهای شهروندی در افزایش کیفیت عملکرد سازمان های مدنی بسیار اثرگذار است. این آموزه ها به تقویت اخلاق اجتماعی و بسط همبستگی اجتماعی یک جامعه در سطح محلی، ملی و جهانی کمک خواهد کرد. چنین اشاعه ای در ابعاد نوع دستی و پذیرش عمومی از اهمیت زیادی برخوردار است. در این راستا مفهوم شهروندی، آموزش شهروندی، ضرورت و اهمیت آن، راهکارهای آموزش شهروندی، به علاوه نقشی که نظام آموزشی و
معلمان در انتقال این دانش بر عهده دارند، مورد بررسی قرار گرفت. روش پژوهش، توصیفی از نوع مروری است که به شیوه کتابخانه ای و با استفاده از منابع پیشین انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد،
معلمان به عنوان عناصر آموزشی که مسیولیت تربیت و آماده سازی نسل آینده را در بدنه جامعه بر عهده دارند، باید به دانش آموزان کمک کنند تا مشارکت کنندگانی فعال در امور زندگی اجتماعی و فرهنگی، یادگیرندگانی موفق و علاقمند و افرادی متکی به خود و قابل اعتماد بار آیند؛ افرادی که تلاش موثرتری را به نمایش گذارند.