از زمان ظهور انسان ها در کره آبی، تغییرات اقلیمی به طور فزاینده ای در حال افزایش است. این تغییرات می تواند ناشی از انقلاب صنعتی و وارد شدن گازهای گلخانه ای بیش از حد به جو زمین باشد که باعث گرمایش جهانی و تغییراتی بر جریان های اصلی دریایی و در نتیجه آن باعث طولانی شدن فصول پرباران و فصول کم باران و یا یخبندان و ... در مناطق زمین گردیده است. فصول پرباران خود باعث ایجاد سیل و فصول کم باران باعث ایجاد
خشکسالی می شود که تاثیر زیادی بر اقتصاد و مرگ و میر یک منطقه می گذارد. کشور ایران هم به موجب این تغییرات گسترده در اقلیم زمین با مشکلات فراوانی روبرو شده به طوری که در مناطق کم باران و خشک کشور با
خشکسالی های چندین ساله و در مناطق دیگر با سیل های عظیم روبرو هستیم.
مخاطرات اقلیمی به طور خلاصه منشا بیش از 90 درصد بلایای طبیعی از قبیل سیل،
خشکسالی و یخبندان، کولاک، رعدوبرق، طوفان شن، بهمن، سرمازدگی، آتش سوزی جنگل ها و بیشه زارها را در کشور تشکیل می دهد. علاوه بر مخاطرات اقلیمی،
مخاطرات انسانی نیز بر طبیعت و اکوسیستم تاثیر می گذارد که شامل تمامی فرآیندهای خطرآفرین مرتبط با فعالیت های انسانی از قبیل مخاطرات مرتبط با تکنولوژی های ساخت و تولید و بهره برداری می باشد. مخاطرات چه اقلیمی و چه انسانی، بر کیفیت و کمیت منابع آب تاثیر می گذارند که در این مقاله به بررسی اثر خشکسالی، سد، فاضلاب صنعتی و خانگی و آلودگی زیست محیطی کارخانه های کشور بر منابع آب زیرزمینی و سطحی می پردازیم.