بررسی دستیابی به دانه بندی های مطلوب سنگدانه در روش ملی طرح مخلوط بتن با حداکثر اندازه های سنگدانه مختلف برای استفاده در بتن خودتراکم
Publish place: پنجمین کنفرانس ملی بتن خودتراکم ایران و اولین کنفرانس ملی تعمیر و نگهداری سازه های بتنی
Publish Year: 1396
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 1,907
This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
SCCMRC05_038
تاریخ نمایه سازی: 11 شهریور 1397
Abstract:
بزرگ ترین اندازه اسمی و دانه بندی سنگدانه ها، عامل تعیین کننده ای در خصوصیات مخلوط بتن خودتراکم تازه و سخت شده می باشد. در روش ملی طرح مخلوط بتن، باید یک منحنی دانه بندی مناسب بر اساس رابطه فولر-تامسون اصلاح شده برای مخلوط سنگدانه ریز و درشت انتخاب شود. در این رابطه توان n (بین 0.1 تا 0.67 ) بیانگر ریزی و درشتیبافت مخلوط سنگدانه می باشد. برای بتن خودتراکم دانه بندی ریزبافت ( n کوچکتر از 0.35 ) توصیه شده است. با توجه به اینکه اکثر کارگاه های تولیدی شن و ماسه در یزد فقط دو نوع شن (نخودی و بادامی) و یک نوع ماسه (صفر-پنج) تولید می کنند، دستیابی به منحنی دانه بندی ریزبافت هدف با ترکیب مناسب این سه نوع دانه چالش برانگیز می باشد.در این مقاله، ضمن بررسی و تعیین دانه بندی شن (نخودی و بادامی) و ماسه چند کارگاه تولیدی در یزد، امکان دستیابی به دانه بندی مناسب برای ساخت بتن خودتراکم مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان می دهد با وجود فقط یک نوع ماسه دستیابی به دانه بندی مناسب ممکن نیست و باید امکان استفاده از یک دپو ماسه ریز (مثلا صفر-دو) نیز فراهم باشد.نظر به اینکه با کاهش حداکثر اندازه اسمی مخلوط سنگدانه و ریزبافت شدن آن سهم ماسه ریز افزایش می یابد، توصیه می شود کارگاه های شن و ماسه تولید و عرضه ماسه ریز را نیز در دستور کار خود قرار دهند تا امکان ساخت بتن خودتراکم مطابق روش ملی طرح مخلوط بتن فراهم شود
Keywords:
Authors
مهدی خداداد سریزدی
استادیار دانشکده عمران دانشگاه یزد
امین برزگری دهج
دانشجوی کارشناسی ارشد سازه دانشکده عمران دانشگاه یزد
مرتضی احمدیه
مربی دانشکده عمران دانشگاه یزد