تبارشناسی ازدواج با محارم در ایران باستان به استناد دادهه ای باستان شناسی و اساطیری
Publish place: 3rd National Conference on Archaeology of Iran
Publish Year: 1396
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 1,843
This Paper With 12 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCAI03_009
تاریخ نمایه سازی: 11 شهریور 1397
Abstract:
خودوده (ازدواج با محارم) از آیین هایی است که در ایران باستان به ویژه در میان خاندان سلطنتی رایج بود. بی شک علت اصلی آن، تامین منافع طبقه حاکم از این رهگذر بود. سیوال اساسی در این پژوهش این است که تبار و اصل این گونه ازدواج ها از چه فرهنگی وارد فرهنگ ایران باستان گردیده است هدف این پژوهش یافتن تیار و ریشه چنین ازدواج هایی در ایران باستان به استناد دادهه ای باستان شناسی و دانش اسطوره شناسی می باشد. اهمیت و ضرورت این پژوهش از آن روست که بسیاری از مباحث فرهنگی در ایران باستان چه از نظر تبارشناسی و چه از نظر مفهوم شناسی مغفول مانده است. شیوه گردآوری دادهه ا در این پژوهش کتابخانه ای است و روش تجزیه و تحلیل دادهه ا تحلیلی است. برآیند نشان می دهد، پیش از امپراتوری هخامنشی، در نواحی غرب و جنوب غرب ایران، تمدن ایلام دارای نهاد سیاسی سازمان یافته و نظام فلسفی قوام یافته ای بود که بسیاری از جنبه های آن توانست به دلیل کارکرد موثرش در نهاد سیاسی به دوره - های بعد منتقل گردد.
Keywords:
Authors
زینب خسروی
دانشجوی دکتری باستان شناسی دانشگاه محقق اردبیلی