ارزیابی عوامل موثر در ارتقا امنیت اجتماعی زنان از پارک های موضوعی متکی بر مدل توسعه پایدار نمونه موردی: پارک بانوان قزوین، بوستان نرگس abstract
امروزه در کشور ما مبتنی بر نیازهای اجتماعی زنان، اقدام به احداث پارک های موضوعی مخصوص به آنان کرده اند. در بررسی های کلی مشاهده شده است که این طرح ها فاقد برنامه راهبردی مختص
پارک بانوان می باشند، زیرا صرفا با محصور نمودن برخی از باغ های قدیمی، نام
پارک بانوان را بر آنها نهاده اند و تلاشی برای استانداردسازی آنها به صورت پارک متعارفی به عمل نیامده است. در قزوین نیز با محصور کردن بخشی از باغ هزار جریب، نام
پارک بانوان را به آن داده اند. این موضوع با فقدان مطالعات علوم اجتماعی و انسانی مواجه شده است که لازمه اصلاح نواقص پدیدار شده در آن، بررسی طراحان و برنامه ریزان به صورت خاص برای دستیابی به مدل توسعه پایدار شهری می باشد. بنابراین شایسته است موضوع را با اهداف کلی اجتماعی، زیست محیطی، اقتصادی، فرهنگی، تفریحی به صورت مبسوطی مورد مطالعه قرار گیرد. از آنجایی که این اهداف، در آسایش و ارتقا رضایتمندی زندگی اجتماعی بانوان موثر بوده و کمبود هر یک از آنها کمبود نیازهای روحی، روانی و جسمی آنان را به دنبال خواهد داشت، در این مقاله به بررسی اهداف و مولفه های مربوطه را به روش نیازسنجی و مطالعات تحلیلی ارایه می پردازد و پس از بررسی نتایج حاصل از سوالات پرسشنامه و توزیع درصد پاسخگویان بر اساس نمودارها، جمع بندی ادارک بانوان از یک پارک اختصاصی و خواستار آنان استخراج شد و سپس طراحی و برنامه ریزی
پارک بانوان بر اساس دیدگاه های فرهنگی، اجتماعی- مشارکتی، فراغتی و اقتصادی به عنوان بستری مناسب، جهت ارتقاء
امنیت اجتماعی بانوان، مناسب دیده شد. از آنجایی که پارک های بانوان عرصه ای برای فعالیت های فرهنگی، اجتماعی، تفریحی و اقتصادی، مبتنی بر
ارزش های فرهنگی و اجتماعی بانوان در هر جامعه ای هستند، لذا برنامه ریزی و طراحی در این پارک ها بایستی زمینه ساز آرامش، امنیت، ایجاد حس اعتماد به نفس و نیز اشتغال برای بانوان باشد