با نگاهی گذرا به نظام سنتی شهرهای ایران و سلسله مراتب خاص موجود در آنها شاید بتوان ادعا کرد که ما در فرهنگ سنتی خود ، تجلی روح ساکنان و سازگار با طبیعت پیرامون خود بوده است .ترکیب فضایی و هماهنگی مجموعه و ریتم بصری از جمله فرم ها،
رنگ ، تناسبات و... به عنوان مهمترین فضاهای اجتماعی شهرسازی ایرانی – اسلامی ، بیانگر تعمق و تدبر پیشینیان به تاثیرات روانشناسی محیطی و درک محیطی از فضاهاست . نحوه حضور
رنگ ها در فضا و توجه به اینکه به کارگیری
رنگ ها با چه هدفی دنبال می شود، بسیار حایز اهمیت است که بررسی و تحلیل فضاهای شهری برجای مانده از شهر سنتی دیروز و قواعد و قوانین حاکم بر آن می تواند مرجع و پاسخگوی باشد. مجموعه زندیه شامل بازار ، کاروانسراها ، مسجد ، حمام ،آب انبار، ارگ حکومتی ،دیوان خانه ، میدان توپخانه و میدان مشق بوده است. هدف و تمرکز پژوهش حاضر بر
رنگ ، ترکیب های رنگی ، ارتباط معنایی موجود میان
رنگ ها و نقش این هماهنگی در پدیدآوردن منظر شهری یکپارچه برای شهرهای ایرانی – اسلامی است . از همین رو ، روش تحقیق این نوشتار ، توصیفی – تحلیلی است . برای تدوین چارچوب پژوهش مطالعه کتابخانه ای و برداشت های میدانی بر مبحث
رنگ در مجموعه زندیه شیراز انجام شده است. در نهایت ، یافته های پژوهش نشان داد که در آفرینش فضای شهری بی نظیری همچون
مجموعه وکیل شیراز رنگ به عنوان عنصری مهم ، نگاهی ویژه شده است که در هنر ومعماری این مجموعه از رنگهای سازگار با اقلیم و هویت بومی و حداکثر استفاده از
رنگ برای افزایش غنای حسی و بصری مکان دیده می شود.